Onze Visie:

In de kerkorde van de PKN wordt beleden dat de kerk geworteld is in Israël . We zijn onopgeefbaar verbonden met het Joodse volk. Dat is het volk Israël zoals we hen ontmoeten in de Schriften en in de geschiedenis tot op heden.

Relevante passages uit de kerkorde en ordinanties van de Protestantse kerk in Nederland ( 2003)

Artikel l-7

De Protestantse kerk in Nederland is overeenkomstig haar belijden gestalte van de ene heilige apostolische en katholieke of algemene christelijke kerk die zich, delend in de aan Israël geschonken verwachting, uitstrekt naar de komst van het koninkrijk van God.

Artikel l -7

De kerk is geroepen gestalte te geven aan haar onopgeefbare verbondenheid met het volk van Israël. Als Christus – belijdende geloofsgemeenschap zoekt zij het gesprek met Israël inzake het verstaan van de Heilige Schrift, in het bijzonder betreffende de komst van het Koninkrijk van God.

Ordinantie 1 -2

De kerk is geroepen in al haar geledingen het gesprek met Israël te zoeken en gestalte te geven aan de verbondenheid met het volk Israël. De generale synode daarin bijgestaan door de organen van de kerk die op dit terrein werkzaam zijn heeft hierbij in het bijzonder tot taak het onderzoek van de Heilige Schrift ten aanzien van de vragen met betrekking tot Israël te bevorderen.

Verder leiding te geven aan de verdieping en verbreding van het inzicht van de kerk in de weg van God met Israël en het gesprek met Israël, het inzicht in en bestrijding van antisemitisme te bevorderen, de gemeente toe te rusten tot de ontmoeting met Israël, de aandacht voor de plaats van Joodse leden van de kerk te bevorderen, de arbeid ten behoeve van Israël in de verschillende geledingen van de kerk te coördineren.

De arbeid met en ten behoeve van Israël wordt zoveel mogelijk verricht in samenwerking met organen van andere kerken die in deze arbeid werkzaam zijn.

Einde relevante artikelen van de kerkorde.

De commissie Kerk en Israël ziet het als haar opdracht dit belijden bij kerkenraad en gemeenteleden te activeren. Ze doet een beroep op de kerkenraad dat dit belijden ook in prediking, catechese en gespreksgroep de nodige aandacht krijgt.